به عنوان تجهیزات اصلی در سیستم های قدرت، عملکرد پایدار دراز مدت-ترانسفورماتورهای غوطه ور روغنی برای امنیت شبکه بسیار مهم است. چرخه های تعمیر و نگهداری برنامه ریزی شده علمی نه تنها عمر تجهیزات را افزایش می دهد، بلکه به طور موثر از خرابی ها جلوگیری می کند.
بر اساس استانداردهای صنعت و تجربه عملی، چرخه تعمیر و نگهداری برای ترانسفورماتورهای غوطهور{0}}روغنی بهطور کلی به سه سطح تقسیم میشود: بازرسیهای معمول، تعمیر و نگهداری برنامهریزی شده، و تعمیرات اساسی. بازرسی های معمول به صورت هفتگی توصیه می شود که بر بررسی دمای روغن، سطح روغن، ظاهر بوش و عملکرد سیستم خنک کننده تمرکز می کنند. داده های عملیاتی باید برای نظارت بر روندهای غیرعادی ثبت شوند. تعمیر و نگهداری منظم معمولاً هر شش ماه تا یک سال انجام میشود و شامل نمونهگیری روغن (به عنوان مثال، ولتاژ شکست، مقدار اسید، میزان رطوبت و سایر شاخصهای کلیدی)، بررسی آببندی، آزمایشهای عملکرد تعویض شیر و اندازهگیری مقاومت عایق است. هر گونه نشانه ای از خراب شدن روغن یا تخریب اجزا در طول این بازرسی ها نیاز به درمان یا تعویض سریع دارد.
تعمیرات اساسی بسته به محیط عملیاتی و شرایط بار معمولاً پنج تا ده سال طول می کشد. تعمیرات اساسی نیاز به بازرسی جامع از سیم پیچ ها، هسته، ساختار عایق و سیستم خنک کننده دارد. بالا بردن هسته، تمیز کردن مخزن روغن و بازسازی روغن عایق در صورت لزوم انجام می شود. برای ترانسفورماتورهایی که تحت بارهای زیاد یا در محیط های سخت (مانند رطوبت بالا و پاشش نمک) کار می کنند، فواصل نگهداری باید به طور مناسب کوتاه شود. به عنوان مثال، دفعات نمونه برداری روغن باید به سه ماهه افزایش یابد و اقدامات آب بندی و حفاظت در برابر خوردگی باید تقویت شود.
شایان ذکر است که ترانسفورماتورهای مدرن اغلب مجهز به سیستم های نظارت آنلاین هستند که به صورت پویا برنامه های تعمیر و نگهداری را بر اساس داده های زمان واقعی (مانند تخلیه جزئی و دمای سیم پیچ) تنظیم می کنند. صرف نظر از برنامه تعمیر و نگهداری اتخاذ شده، دستورالعمل فنی سازنده باید به شدت رعایت شود و از داده های خطای تاریخی برای بهینه سازی استراتژی های تعمیر و نگهداری استفاده شود. مدیریت چرخه تعمیر و نگهداری علمی سنگ بنای حصول اطمینان از عملکرد قابل اعتماد ترانسفورماتورهای غوطهور شده در روغن و جزء کلیدی عملکرد ایمن و اقتصادی سیستمهای قدرت است.